تار بودم که تو تصویر مرا نقش زدی

تار بودم که تو تصویر مرا نقش زدی
جمله بودم به کلامی تو مرا بخش زدی
کل عالم که نبودی و تو بودی ملکا
تاختم بخت، رمانیدی و بر رخش زدی

آرش مسرور