انکار کردن را همیشه

انکار کردن را همیشه
از دوستت دارم هایت یاد گرفتم
همان لحظاتی که
گفتن آن را به من دریغ میکردی
از کوچه پس کوچه های شهر
همانجا که خاطراتمان
بر صخره های تنهایی موج میزدند
همانجا که سیاهی شب
یک روزی ماه را در خود میدید
به سمت آغوش فراموشی میروم
و در سایه های تشنه به نور گم میشوم
شاید که فراموشت کنم حتی برای یک لحظه

علیرضا پورکریمی

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.