ای غم

ای غم
در خانه‌ای
کنار اندوه جهان
مرا زندانی کردی
و آن ناراحتی
های دردناک و
آن چشمان پر اشک
را مثل خنجری بر
سینه ام فرو کردی که
همچون بارانی بر
دنیای منِ ویران بارید
مثل آنکه باران
بر کویری خشک
باریده باشد...

مارال کناررودی

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.