بی قید ز هر آهنگ

‌بی قید ز هر آهنگ
‌یا
‌اندیشه غایت این راه پر از سنگ
‌می دوید در بیداری.
‌نه به آن رسم رفتن
‌نه به آن شوق رسیدن.

‌گاه , بی گاه
‌سرمست ز ادراکِ این آیه ی احلام کوتاه:

‌“ بود خاکِ زمین , پسین قصه ی هر آه “
‌رهیده از
‌کمندِ کیش
‌می دوید
‌ سمند؛
‌سویِ خویش…

عباس ذوقی

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.