پائیز جان..؛

پائیز جان..؛
کدام روزهایت رنگ غم نیست؟
همچون برگ های زرد درختان
که واژه های مرا بغل کند
در روزهای آفتابی,
تا از حنجره ی قلمم شعر شاد متولد شود
برای جشن کاغذهای خط خطی و مچاله ای
که زیر شلاق های محکم فراموشی
محکوم اند به سیلی باد
و صورت هایشان از غم سُرخ شده اند
شاید نوازش قطره های باران مرهمی باشد
بر تن پُر آبله ی زخمی پروانه ها!

مرتضی سنجری