قلم برایم شعری بنویس

قلم
برایم شعری بنویس
بگذار در این
غروب تار تنهایی
کلمات
بر این آشوب دل
مرهمی باشند
بنویس
که در این شلوغی دنیا
من تو را
و تو ستاره ها را
در چیدمان واژه ها داری
بنویس
بگذار آسمان تار امشب را
با نور ستاره ها روشن کنیم
بنویس
بگذار نسیم خوش این باد
از کوچه های شعرمان
گذر کند
بنویس
تویی چوب دستی جادویی مان
بیا تا با هم
به جاده های شعرمان سفر کنیم
برویم به جایی دور
یک دشت سبز
بنشینیم در کنار رودی روان
درگوشمان نغمه های پرندگان
در چشم مان گل های سرخ گلستان
بنویس تاج نگین زمرد پادشاهی مان
برایم شعری بنویس
ای تو که باشی بهترین یار مرا
بردی غم از این دل آشوب را
بنویس تو که بهترین خوشنویسی
علی ابرم