در این یگانگی شورانگیز

در این یگانگی شورانگیز
از خود می گذرم
و مدام هوای تو را می نوشم
تمام من
در تبادلی مجهول حل می شود
آینه ای در برابر آینه
که دیگری را جز خویش نمی بیند
این جا، در این نقطه نهایی
نه من مانده ام، نه تو
تنها تنفسی واحد
در یک ریتم ابدی می تپد
دو روح در یک جسم
و دو سکوت
در یک آرامش ابدی
جای گرفته است
جهان، در این یگانگی ما
برای اولین بار، معنا یافت...

اسماعیل رئیسی