ای پرده نشینی که چو خوشید عیانی

ای پرده نشینی که چو خوشید عیانی
ای مهر رخت شمع فروزنده دلها

در میکده و دیر همه وصف تو گویند
در وصف نگنجد صنم و ساقی یکتا

گلزارجنان شد ز نسیمت همه خشبو
از باغ جهان نغمه‌ی جان گشته هویدا

ای مهر رخت شمع فروزنده فطرت
پروانه شد ازعشق رخت واله و شیدا

عالم همه در حیرت ازآن جاه و جلالت
عاقل به خرد جست ولی عمربه یغما

بیگانه هم از مستی جامت شده مخمور
امجدشده حیران ازاین لطف و مدارا


حجت الاسلام محمد امجدیان