آسمانی سرخ چون خون:

آسمانی سرخ چون خون:
"برف خواهد بارید."
تو نگاهم می کنی.
و برق چشمانت
منشا قضاوت است:
"چشم و این همه خون؟
رنگ و این همه ناز؟"
چه در کلامم دیدی
که چنین حکم هفت آسمان
بر ره قصاصم شد؟
آسمان سرخ است و تاریک
و آنقدر برف نباریده
که اگر بگویم بهشت خونین است
تو بیشتر باور می کنی.
باشد این بار
گوی قضا دست توست.
باش تا فردا
که سرخی آسمان رفت و
سپیدی زمین آمد
گویمت:
" باز هم برف خواهد بارید."

سحر غفوریان