وقتی می‌خندی،

وقتی می‌خندی،
دریا مروارید می‌ریزد
و من
چون پیراهنی روشن
بر پوستِ نازت
فرود می‌آیم
آنجا که
سکوت شکفته است.

سیدحسن نبی پور

نظرات 1 + ارسال نظر
آرش پیمان دوشنبه 1 دی 1404 ساعت 12:01 https://arashepeyman.blogfa.com/

...
پروانه را شکایتی از جور شمع نیست
عمریست در هوای تو میسوزم و خوشم

خلقم به روی زرد بخندند و باک نیست
شاهد شو ای شرار محبت که بی‌غشم

باور مکن که طعنه‌ی طوفان روزگار
جز در هوای زلف تو دارد مشوشم

استاد شهریار

درود و اولین روز سرد زمستانی تون به شادی

سپاس

امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.