از چه بگویم؟

از چه بگویم؟
چگونه بخوانم نامت را
وقتی صدایم
در هیاهوی نبودنت گم شده‌ست...
کدام واژه،
توان گفتن درد مرا دارد؟
تو رفتی
و جهانم، بی‌تو
بی‌صدا فرو ریخت...
دیگر خسته‌ام
از نوشتن برای دلی که نیست،
از گفتن برای گوشی که نمی‌شنود
و نگاهی که دیگر
به عقب باز نمی‌گردد...
روزی اگر وفا کنی
که دیگر دیر است،
شاید تنها بخوانی ام
در شعری
که با اشک نوشته‌ام..

مرتضی فرهمند عارف