ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | ||||||
2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
30 | 31 |
شده پاییز و برگ از شاخه میریزه...
درخت از درد تنهایی دلش هر لحظه میگیره...
یکی تنهای تنها در دل این جنگل انبوه...
یکی در زیر پایی عابر بیگانه میمیره...
خمیده پیکرخورشید و اخم بر چهره باد است...
به گِرد لانه ی آن بلبل سر گشته می پیچه...
هوای کوچه دل گیر و کمی سرد است...
و عشق با آه میگوید عزیزم فصل پاییزه...
درسته شعر سلطان سربه سر درد است...
ولی با این همه اندوه غم پاییز شیرینه...
رسول مجیری