خوشا کافری که همه را به کیش خویش پندارد

خوشا کافری که همه را به کیش خویش پندارد
گر خوب و گر بد ، همه را به یک کیش پندارد
نه آن مسلمانی که خود را ز همه پیش پندارد
بد خویش خوب و‌ خوب دیگری، نیش پندارد
جهان پر شده از دیو و دد و گشته حیات وحش
شهریارا منشین با آنکه مردی را به ریش پندارد

شهریار یاوری