مرا ببر به شکوه و جلالِ کودکی ات

مرا ببر به شکوه و جلالِ کودکی ات
به خاله بازی و مهمانی عروسکی ات
،
هنوز دربدرِ کوچه های گوش من است
طنین دلکشی از نغمه ی چکاوکی ات
،
برای همرهی لحظه های خستۀ من
بیار بالشی از گیسوانِ پشمکی ات
،
چه ترش و شور و چه شیرین، بریز بر دهنم
ز چانۀ شکلاتی، لبِ لواشکی ات
،
علاجِ خارش پهلو و دوش و پشت من است
نوازش سرِ انگشت های پیچکی ات

محمود فریدون فر