| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
ای که موهای تو زرد و آن چشای اطلسی
من ز عشق تو در آیم نغمه ای حال و شبی
ماه من از دوری تو غم شده گریه بسی
در نگاهت شاد بود دیگر حزین را مرهمی
نام تو مهر است و باز مریم چه نازی می کند
بر زدی بر قلب من عرفان و آتش گوهری
ماتمش را از دوایی شاهدان پر می زنند
گل به آن خنده بر آید آن صدا را مهشری
پس جهان پاینده است از عشق بی تاب و منی
دل بنا دارد رخش جلوه جمال و مهتری
من حیا دارم بدان از آن هوس دوری کنم
هر چه گویم عاقل است حرف صریح و دلبری
ای صنوبر عاشقم حرف دلم را تو بزن
دل منم شیدا منم از حالت غوغا تویی
محمد اسماعیل اسدتاش