به کدام رنگ از جهانِ من رسیده‌ای؟

به کدام رنگ از جهانِ من
رسیده‌ای؟
من در شعرهایم
گاهی آبی‌ام گاهی تلخ..
زرد ، پاییز آرزوهای رفته بر باد است
ُسرخ، خونی که شتک می‌زند از جوانی‌ام
دستم
هنوز به قامتِ سبز سپیدار امیدوار است
دلم فرتوت
از خاک و خاکستری نمی‌گیرد
و جهان وقتی در صلح و آرامش است
لاجوردیِ زلالِ دوست‌داشتن می‌وزد.
من در رنگ‌ها غوطه‌ورم
در تاریکیِ گسترده
در تکه‌های پراکنده‌ی نور
در شورشِ شعرهایی که دل‌شان تنگ بی‌رنگی‌ست
و زندگی که هنوز با رنگ‌ها
جلوه‌ی دیگری دارد..

نیلوفر_ثانی