من برای بهار میخوانم.

چند گلدانْ ، پراز خاکِ شعر
در حوالیِ خود، نشانده ام
دست‌هایت را بده
همچو گلهای عروس ِ نازْ
کمی غزل ، بکاریم
یک بیت تو ، یک بیت من !
فقط ،
یادت باشد لالایی خواندَنَم
به عمرِ بهار بند است
مراقب باشیم در مسیرِ بهار
از غزل ، عبور نکنیم …..!

بی غزلی ، فضایِ ساکتِ کوچه ای بن بست
را مانَد.
اصلا بیا
تنها ، غزل بگو ،
من برای بهار میخوانم.

مژگان رشیدی

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.