درون چشم ها بنگر، بخوانی قصه هایش

درون چشم ها بنگر، بخوانی قصه هایش
بدون رد آرامش پر است از غصه هایش

فراوان داستانها مثل برگی روی هر پلک
که در قابی، شکوه بی نظیر گنجه هایش

به تقدیرش ، همه رخداد ها، افسون مناظر
پلیدی ها روان ، گویی شبیه چشمه هایش

عیان گردد به یکباره گناه دیگران را
شکسته بغض صورت اسیر گریه هایش

همان یک رود ویرانگر ، به فصل سبز باران
که حاصل، مرگ غنچه در مسیر سبزه هایش

چه شد آن رود آرامی که جاری در مسیرش
به اشک شاپرک ها، قاصدک ها، خنده هایش

چرا آخر ببینند چشم های ما ز احوال بد ما
نبینند از مناظر جلوه زیبا، کنار نانده هایش

ادریس علیزاده