ایکاش، لحظه ها، در جوانی ما، می ایستاد.

ایکاش،
لحظه ها،
در جوانی ما،
می ایستاد.
و من و تو،
در لحظه ها،
برای سالها،
منجمد می شدیم.
در کنار هم،
با جوانی،
می ماندیم.
عشق می ماند و ما،
و لحظه های ماندگاری،
کاش لحظه ها،
می ایستاد و ما را،
در خود، ذوب می کرد.
و عشق،
تنها کلید اسرار خلقت
می شد.
زندگی بدون عشق،
شوکرانی تلخ
و مسموم است که،
حتی در لحظه هم،
به پشیزی نمی ارزد.

حسین یونسی