تو ای صفای چهره‌ات،

تو ای صفای چهره‌ات،
ز تاب شعله، آتشین!
رُخَت ز رقص شعله‌ها،
گُل آفرین، گُل آفرین.
ربوده هوش ما ز سر
به نغمه‌های دلنشین،
به آسمان نگاه کن!
میانِ این جرقه‌ها
تبسمی به ماه کن!

به آن ستاره هم بگو:
- تو نیز اگر جرقه‌ای ز آتشی،
در آتش کدام یار نازنین
چو من زبانه می‌کشی...؟

فریدون مشیری

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.