فرصت دیدن هر روز تو گر بود مرا

فرصت دیدن هر روز تو گر بود مرا
بعد از آنم به جهان بود چه کمبود مرا

در جهان هرچه که من خواسته ام بود فقط
فرصت دیدن هر روز تو کم بود مرا

حاصل از عمر اگر سود و زیانی باشد
باشدم بی تو ضرر با تو فقط سود مرا

گر نبینم لب خندان تو را ثانیه ای
آنچنان گریه کنم تا ببرد رود مرا

سیل دلشوره که بنیاد طرب کرده خراب
بی توام در دل و جان آمدو فرسود مرا

تار تار دل من زخمی مهجوری توست
طاقتی نیست نزن زخمه به این پود مرا

در زمانی که جهان پر شده از باغ بهشت
می گذاری به ارم فرصت موعود مرا

یا رب این قصه به پایان برسان دوری او
آمد از پای در آورد چنین زود مرا

یحیی رشیدی