گلِ رازقی دگر روی به کس نمی‌نماید

گلِ رازقی دگر روی به کس نمی‌نماید
همه نه! به گل روا دار، به گل جفا نیاید

گل رازقی بگویید جفا روا ندارد
که توانِ تنگِ ما را ز جدا بُدَن سرآید

چه خوش است بر گلستان گلِ رازقیِ زیبا
که یگانگیست شایستِ خدا، به گل نشاید

گلِ منزوی تکی پژمیرد جدا ز گل‌ها
که گلم! جگر بسوزد ز امیدِ تو سرآید

که ز ساقه گر بچینند گلی فرید و تنها
ز کسان ناکس‌اند و به جز از گلی برآید

عددی ز گل گر امروز چو مانده باشد و تو
به رها گذاری آن‌ها غمِ در جهان فزاید

اگر از امیدِ مهدی کَمَکی چو مانده باقی
به دلیل آن گلی هست ز انزوا درآید

مهدی جیبا