وقتی جهل و خرافات بر ذهن مستولی می‌شود

وقتی جهل و خرافات بر ذهن مستولی می‌شود
علم واندیشه از مغز تهی می‌شود

آنگاه که چشمها در دیدن خطا می زنند
هر زشت رویی به دیده حور و پری می‌شود

آنزمان که سقف آسمان کوتاه آید در نظر
هر کوتاه قامتی سرو سهی می‌شود

هر زمان که دین پناهگاه سیاست شود
هر باوری از جان ودل بری می‌شود

آنگاه که نا اهلان بر قدرت تکیه می زنند
وضعیت آشفته و نالایقی نماد برتری می‌شود

وفتی تهی مغزان علامه ی دهر می شوند
هر نابلدی رهنما و سبب فتنه گری می‌شود

هر سخن بیهوده ای که جای سخندانی گیرد
اراجیف و پرت گوئی رسم سخنوری می‌شود

آنجا که دل از مهر و محبت خالی گردد
عشق رنگ باخته و نفرت گزینه ی بهتری می‌شود

دریغا که با این همه چلچراغ آویخته به سقف مساجد
هیچ چراغی روشنی بخش کلبه ی محقری نمی شود

مانده‌ام که در این جهان خراب چرا
هیچ کسی همدم و همراز دیگری نمی شود

احمد پویان فر