شد چرخ گردون روانه از این یگانگی

شد چرخ گردون روانه از این یگانگی
رمز بقا گشت و شد جاودانه، یگانگی

گر آسمان صاف و زمین آرام یافت
جز این نبودش به جهان نشانه، یگانگی

دره اگر پر شد و جان گر زنده گشت
خواند به گوش همه این ترانه، یگانگی
شاهی که شد محور این کون و مکان
بوسه زند بر در آن آستانه، یگانگی

پستی اگر پایهٔ والایی نبود
عالم هستی همه شد فسانه، یگانگی

آن حاکمِ از خویش رها، چون بینو است
دارد به گنجینهٔ بی‌کرانه، یگانگی
رهرو، ز کثرت بگذر و خود را ببین
که هست در اصل تو را خانه، یگانگی

بهاره حکیم نژاد