در سپیده دم زیبای نیایش

در سپیده دم زیبای نیایش به ملاقات هوای تازه ای باید رفت و سرود های سر به مهر عشق را به قلب های مهربان هدیه نمود در سپیده دم طلوع لحظه ها چشم ها را به تماشاگه راز ها باید برد در خلوت هر سنگ و گیاهی خیمه باید زد و مثل یک کودک احساس آواز رهایی سر داد در سپیده دم لحظه ها ندایی است که از دور تو را می خواند بوی یاران سفر کرده از ورای دشت ها می آید زیر باران نیایش چشم ها لبریز طراوت دست ها پر شادی و افق های دل انگیز بهشت قدم های تو را می نوازند به نور چه نشاطی است در این لذت ناب حیات که آسمانی از عشق به قلب های ما می بخشد

عبدالله رضایی