عشق را هنگام رفتن خوب باور داشتی

عشق را هنگام رفتن خوب باور داشتی من نفهمیدم که جز من یار دیگر داشتی
سخت بود اما بریدم مهر خود از قلب تو
چونکه دیدم در سرت صد فکر پر شر داشتی

دین و دنیای مرا آخر گرفتی با دو چشم
در نگاه نافذت انگار خنجر داشتی

گر چه دلگیرم ولی باید بگویم نازنین در دو چشمت بارها ماه منور داشتی
رفته‌ای از دیده‌ام اما به خاطر دارمت با همه دیوانگی احساس محشر داشتی
من سپردم نام تو بر دفتر اشعار خود حال و احوالی شبیه ماه آذر داشتی
بعد تو دلدادگی باشد حرامم تا ابد صد هزار افسوس از من زود دل برداشتی
در پناه حق بمانی تا همیشه دلبرا گر چه رفتاری شبیه یک ستمگر داشتی
فرحناز آقازاده