پاییز، رویای رسیدنِ کدام عاشق است

پاییز،
رویای رسیدنِ کدام عاشق است
آنکه مرگِ برگ را
به خش‌ خش کفش‌ها جشن می‌گیرد!؟
یا به التماس
باد را دشنام
برای غارت آخرین برگ!

بی پژواکی فرو خواهم ریخت
و منت هیچ دیواری را به شانه‌ام
برنخواهم‌ تافت.

بیهوده بر دیوار سیبل می‌کشی و
فشنگ‌ها را صیقل،
زمستان
کار خود را بلد است.

حسین محمدیان

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.