شب، مرطوب است.

شب، مرطوب است.

نه از باران، که از تردید.

تمامِ نگاه‌ها،

سنگی است بر شانه‌ی خلوتِ من.

من، جامِ خالی را برداشته‌ام

تا در آن پنهان شوم.

کی این ابر می‌رمد،

تا ماهِ سکوت، آوازِ تازه‌ی دلم را بیاموزد؟


مریم نقی پور خانه سر

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.