دیدی که چگونه رها شدم

دیدی که چگونه رها شدم
از بُغضِ پنهانِ توقّع؟

چسبید دست‌هایم
به ترنّمِ دست‌هایت
به زیباترین نوازشِ دنیا

بلورِ اشک‌هایم
روی صورت خاکستری‌ام
پایین نمی‌آید؛

تو آمدی
بلور جاری شد
روزهای روشن در پیش است

طیبه ایرانیان

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.