بگذار، چشم‌در‌چشم،

بگذار،
چشم‌در‌چشم،
دست‌در‌دست،
گام‌به‌گام،
با نگاهی چرخان
سوی روشنای بی‌پایان بال بگشایم.

بگذار رها شوم
چون برگی در تلاطمِ تقدیر،
چون پرنده‌ای بی‌لانه
در بادهای بی‌قرار.

چشم‌در‌چشم،
دست‌در‌دست،
به آینهٔ خویش بازمی‌گردم؛
خواه بخواهم،
خواه نخواهم.


طیبه ایرانیان

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.