نهی کن دل را ز هرچه مُسکر از انگور نه

نهی کن دل  را ز هرچه مُسکر از انگور نه
این جفا بر هر که خواهی کن من ِ مخمور  نه

طاعت ِ امر تو در انجام ِ عصیان واجب است
سرکشی از هر کسی شاید از این دستور نه

امتحان  های  فراوان و بدی  پس داده ام
تاب ِ دوری دارم اما  بی وفا این جور نه

می کنم تسخیر با افسونگری قلب ِ تو را
با هنر  دل می ربایم از کفت  با زور نه

گرچه سیمای تو را در خواب دیدن آرزوست
پر کن از  لبخندهایت ساغرم  از دور نه

رو بپوشان از  تمام ِ  چشم های هیزِ شهر
از من ِ  سرگشته و دیوانه  رخ مستور   نه

بر تن ِ من حلقه ی بازوی مستت دیدنی است
تاجی از فیروزه های شهر ِ نیشابور نه

محمد علی شیردل