ای آیه آخر ، بیا وقتِ ظهور است

ای آیه آخر ، بیا وقتِ ظهور است
منزلگه موسیٰ، همی کوههٔ طور است؟

وقتی که بیایی، جهان جان ز تو گیرد
این وعدهٔ توراتْ وَ انجیل و زبور است

گر این بدنم قِسْم شود: سیصد و اندی
هر تکهٔ نفسم، فدایِ شهِ نور است

تا روز رهایی، وَ حینی که نیایی
این راهِ جهان سخت، وَ هم صعب العبور است

در کربُبَلا چند نفر ماند و وفا کرد
این غربتِ فرماندهٔ بی یار چجور است؟

هرجا که تو باشی، در این مشرق و مغرب
قبلم به تو نزدیک، مکانم ز تو دور است

سامان و رهایی، به دستان تو هستُ و
در روز ظهور است، ظهور است و ظهور است

محمد سجاد سیبویه