در جهانی بدونِ جنگ

در جهانی بدونِ جنگ
و تنها با پرچمِ صلح
می توان عاشق بود
و طعم واقعیِ عشق را چشید
آنگاه که بازوانِ یار
عظیم‌ترین ستون ها
در هجومِ ناگهانیِ حادثه‌اند
و باران تبلورِ پاکی است
از شهدِ شیرینِ لبی
که در خیال بارها و به تکرار آن را بوسیده ای


مریم جلالوند

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.