هر زمان شعرِ مرا میخوانی

هر زمان شعرِ مرا میخوانی
زیر لب می گویی
طبع شعرَت زیباست
کی شدی شاعرِ شعرهای سپید ؟

چه غم سنگینی
که نمیدانی تو
شعرهایَم همه از گوشه یِ چشمانِ تو
بر میخیزد
ورنه من را چه به احساسِ سپید

یگانه میرزایی

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.