آرام بیا تا اندکی آرام بگیرم

آرام بیا تا اندکی آرام بگیرم
آرامشی در دل این طوفان بگیرم
نگاهی به آن سمت و طرف کن
بوسه ای آرام زنم سامان بگیرم

دوباره مثل قدیم محجوب و دلربا باش
برای این قلب آهن شده چون آهنربا باش

مثل آن موقع ها که هر چه میگفتی برایم تازگی داشت
خنده های دلنشینت برایم شور زندگی داشت

به یاد داری سراپا گوش میشدم هر دم برایت؟
هر آنچه داشتم نه ؛ بی درنگ جان می کردم فدایت

کنون بنشین کنارم تا از نو بگویم از عشق محالی
هنوز هم برای این شوریده سر همچون خیالی
خیالی وهم انگیز و راز آلود
خیالی جاودان در نقشِ قالی

نه آن قالی که زیر پای این و آن است
همان قالی که تاریخچه ایرانیان است

دوستی میگفت شعرت بی جهت پر از اغراق شده
اینچنین وصفی زیاده بوده و پر از افراط شده

گفتمش روزی گر تو هم عاشق شوی
عاشقی از تبار پاک بازان شوی
اگر آن عشق جانسوز شاعرت کرد
سراینده شعرهای پر اغراق شوی


سید علیرضا دربندی