کشف علف راز سکوت بود

کشف علف
راز سکوت بود
یا
خانه ی بیداد

کسی نمی دانست

چقدر گسترده است
صحنه ی شکست
از دو چشم ِ آبی مست

آن گاه

که دو خورشید مست
قلعه های شب مرا
سیاه تر کردند

حالا

این تُرد درخت ِ بی شاخسار
که مغموم ِ! سنگسار ِ علف شُدَست
تا طلعت سیاه ِ خاک را به سر کند

قاسم بیابانی