| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 |
شاعر شدم از عشق بگویم نفسم مُرد
این مرغ خراشیده گلو در قفس افسرد
افتاده به دل وحشت اندیشه ی فردا
هر شور و امیدی که دلم داشت پس آورد
ما کاغذ تا خورده ی تاریخ سیاهیم
در خط حوادث فقط این خاک ورق خورد
هر جامه که بر پیکر ما دوخته بودند
تن پوش عزا گشت و تمام تن و آزرد
آبستن اهریمن ایران شده ایران
این نطفه ی شر در رحِم از خون وطن خورد
ما سوخته ی نسل گنه کار و خطاییم
اهریمن دوران وطنم از وطنم برد
فائزه اکرمی