نتوانست کسی جز تو به زنجیر کشد

نتوانست کسی جز تو به زنجیر کشد
نفسم را به نفسهای تو درگیر کشد ...

هرکه آمد نظری داد و به معنایی رفت
خواب صد ساله من را که به تعبیر کشد

رخ ننمای بر این شهر خدایی ترسم
که مسلمان پسری ناله به تکبیر کشد

درد پنهان مرا هیچ نمی داند کس
لب سرخ تو مگر پرده ز تصویر کشد

میوه کال دلم را سر این شاخه بچین
تا که این جاذبه هر دفعه مرا زیر کشد

به تو محتاج تر از من کسی نیست مگر
ماهی مرده تواند که به تفسیر کشد ...

حسین وصال پور