قاصدک امروز پیامی آورد

قاصدک امروز پیامی آورد
که چندی بعد تو به دیدار
دلت خواهی رفت
من سرپا همه شوق همه شور
با لبخندی با خودم می گویم
آه! راستی من به دیدار دلم خواهم رفت؟
من برایش سبدی پر شده
از صدها گل خواهم برد
از شقایق لاله
یاس یا اقاقی
یا گل سرخ
آری همه را خواهم برد
که بداند مثل شقایق یا لاله
از نبودش داغی بر قفس سینه ی
خالی دارم
و گل سرخ رنگ عشق ی ایست
از کسی که دلم را به امانت دارد
و اقاقی شاید
حسرت سایه آیی باشد
که من خسته همیشه آرزویش را دارم
آه!راستی شاخه آیی
از گندم
از برایش خواهم برد
که نشانی از خیر و برکت دارد
آه! آن روز چه زیبا خواهد شد
گاه در کنج تنهایی خویش
آنقدر دلتنگش می گردم
اما باز با خودم می گویم
جای او امن ترین جای
جهان می باشد
دل من تنها نیست
گاه مهمان سلامی یا که لبخندی و نگاهی
می گردد
او کسی می باشد که قدر او را می داند
گاه در سفری در کهکشان
آسمان چشمانش
چشم دل باز می گردد
دل من غرق تماشایش می گردد
گاه هم از عطر و بوی گیسوانش
مستی اش دو چندان می گردد
آری پنداری دل من همان
پرنده رهایی ایست
که بی ترسی
می داند کی و کجا از نقطه ی اوجش
از برای عطر و بوی چه کسی مست شود
در نهایت می داند
در کنار چه کسی آرام می گیرد
آه!
دل من پنداری از دیدن او
مست تر از مست شود
یا که در هستی او هست شود
خوش به حال دل من
کین چنین بی پرواست
من در آن روز به او
خواهم گفت
خوش به حالت رفیق
کین چنین بی پروایی
تو به جای من مهمان
خوان لبخند و نگاه مهربان
صاحب این خانه بشو
تو به جای من ببین
تو به جای من بخند
تو به جای من بر او تکیه بزن
تو به جای من
از این همه عشق
که جاری شده است
سیراب شو
تو بدان من از شادی تو
شادانم
اما می دانی
گاه در تنهایی
بی‌قراری به سراغم
می آید
یا که دلتنگی
نمی دانم من
نگرانت می گردم
نکند این دل من
با نگاه سردی
یا دریغ از لبخندی
رنج‌دیده شود
اما نه!نشود
هرگز نشود
من با خیال راحت
دل خود را به امانت دادم
او مهربان و امین است
و در آخر خواهم گفت
تا سلامی دیگر
تو و او
گه گاهی
یا در لحظاتی
از من بیدل یاد کنید
و بگویید ا و کسی بود
در خزانی آمد
با همه تردیدها و اگرها
آری آمد
دید و شنید
در نهایت عاشق شد
وز سر عشق
دل خود را به امانت داد و
رفت
همین

شیدا جوادیان