ای رفیق نازنین با بوسه ای شادم بکن

ای رفیق نازنین با بوسه ای شادم بکن
با پیامی نامه‌ای ای بی‌وفا یادم بکن

مرغ جانم در قفس از بی‌کسی افسرد و مرد
خودتو با لبخندکی زین محبس آزادم بکن

دفتر اشعار من خالی شده است از مشق عشق
دست من گیر و بدین ره خویش استادم بکن

من دگر خوردم قسم از جان شیرین نگذرم
جز به راه عشق، ای خسرو تو فرهادم بکن

داشتم امیدها تا خویش بر دادم رسی
یک نگه ای نازنین بر داد و بیدادم بکن

گر تو خواهی عاشق دل سوخته یادت کند
یک شبی یا نیمه شب معشوق من یادم بکن

چون تو دانی عمر ما کوتاه و فرصت‌ها کم است
پس تو با عشق و محبت باز امدادم بکن

در مصاف باد و باران دل شده ویرانه ای
هان تو با جام لبانت باز آبادم بکن

ای که لبخند تو بر هر درد من باشد دوا
خود به بالینم بیا با بوسه ای شادم بکن
علی موسوی