کاش میشد لحظه ی سرد وداع

کاش میشد لحظه ی سرد وداع
گرمی حس تو همراهم شود
در دیار مقصدی بی بازگشت
یاد چشمان تو درگاهم شود

کاش تا گرما میان جان ماست
سردی جان مرا باورکنی
کاش جای کینه و قهر این میان
چند روزی هم کنارم سر کنی

تا درخت زندگی سرزنده است
برگ سبز شاخه هایی تر شویم
کاش قبل از خشم طوفان خزان
نوبهار صلح یکدیگر شویم

کاش در اوقات سخت بی کسی
یک نظر بر قبله دلها کنیم
شاید آنجا همنشینی آشنا
روی لبخند خدا پیدا کنیم
علی اصغر رضایی مقدم