یه شب شاید رها کردم، جهانِ غصه دارم را

یه شب شاید رها کردم، جهانِ غصه دارم را
کسی هرگز نفهمید ،منو حالِ خرابم را
شدم تنها ، با ظلمی که از اطرافیان دیدم
همان نزدیک ترین هایم ، که دیدند بغضِ جانم را
نمیدانم چرا حقم از این دنیا ، عذاب و دل شکستن شد ؟
کسی می داند جوابِ این سوالم را ؟

سپیده امامی پور