عاشقانه ام

عاشقانه ام

کلبه ای ابری ست

در احاطهٔ باغ های رؤیا

و من در بستر اندیشهٔ عشق

لبالب از بوسهُ آغوش

زنی را نظاره می کنم

در حریری از خیال

با فنجانی پر از ماه در یک دست

و دست دیگرش

که خوشه چین ماهُ شبنم ست

در قاب لب هایش

یک مزرعه مریم می خندد

و از ردّ پایش

باغی از پروانه می روید

و شاخه های شعر من

تو را جوانه می زند


پرویز صادقی

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.