می پیچم به دور تنت

می پیچم به دور تنت
پریشان می کنم
باور ایستاده قامتت را
افسانه موهایم
تعبیر می شود در تاکستان نگاهت
غلیظ نفس می کشی
جهانت گیج میشود
کافیست
فنجان قهوه ات را
من بریزم
آنوقت تمام فال های جهان
به آغوش تو ختم می شود...

نازنین نوریان
نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.