می‌دانی؟!

می‌دانی؟!
قندی دیگر
به یکباره
در دلم آب نمی‌شود.
قندی اگر باشد
تنها
می‌توانم تنها
چای بنوشم با آن.
و این جای خالی توست
که در دلم آب می‌شود.


آرمان سالمی لنگرودی