پنجره ی خانه ی من

پنجره ی خانه ی من
شاهد ,لحظه ی غمهای من
رقصیدن شاخه ی خشک درختان
زیر باد زمستان ,
افکار خسته ام را به بازی میگیرد,
و مرا محو شادی خود میکند
زندگی چه زیباست ,اگر
درد دیروز و فکر فردایی نبود
دردهارا بسته به باد بسپاری
فکر فردا به خدا بسپاری
زندگی چه زیباست اگر
کین دیروزوحسرت فردایی نبود
مهرناز پورداننده