منم اینک لبریز از تنهایی

منم اینک
لبریز از تنهایی
تمام شوق دیدارم
نگاه گرم و زیبای اهورایی
تو تنها نقطهٔ آرامش جانم
تو تنها واژهٔ اعجاز ایمانم
تو تنها نقطهٔ شیرین و رویایی
سکوتم نه از تسلیم
که تدبیرست
میان بی قراریها
در این دنیای بد پیمان
بدون تو چه غوغایست

منم اینک
لبریز از تنهایی
تمام برکهٔ باران احساسم
بسوی کوی تو جاری
کنارش نغمهٔ گلهای شیدایی
نشان از عشق زیبایی
گذر از این جهان
تا اوج وحدانی
تمام فصلها انگار
خیابانهای نورانیست
ضیافتهای رسیدن
تا جهان کامل باقیست

مرا تاعمر باقیست
پای رفتن ده
برای مرگ شیرینم
مرا با عشق تو کافیست
محمد علی اشراقی