آسمان دل من، مشک‌فشان خواهد شد

آسمان دل من، مشک‌فشان خواهد شد
هر چه من مست شوم، باده گران خواهد شد

مست آن لحظه‌ام آن باد، که گیسوی تو را
بوسه‌باران کند و صبر، دُخان خواهد شد

گر وجودت همه ماه است، در محفل خویش
بوسه‌ی باران نورت، مُغان خواهد شد
چَشم وا کن به سحر، از دل شب غنچه زَنَد
نفَسِ سبزِ تو آیینه‌فشان خواهد شد

آسمان دل من، در تب و تابِ ساقیست
ز مِهرت خلق جهان، سجده‌کنان خواهند شد

ابوالفضل نعمتی اصل