به جهان بگویم

سایبورگ ها و من
بله
درست شنیدی
باید رویِ انضباطِ روز بنشینیم
کمی از ما هنوز هم در جریان است

مگر قرار نبود چشم های آهنی
جایِ بازمانده ترین گناه مان را بگیرد؟


دیگر به ادامه نمی رسم
باید ازجیغ هایم رونوشت بردارم
ته مانده ام را لفت دهم

آن طرف تر ،
از خیابان های پست مدرن
اخرین ائتلافِ شب را
با خودم ببرم

به جهان بگویم
روی استخوان هایم، درد نشود،
من خودم چند قدمیِ رنگ ها
شنیداری ترین حرف شده ام

از خودم هم ،که می نویسم
دمادم آب می شوم

روب رویم یک ‌زندگی نشسته،
دست به چانه
آپلود
دایره ی تناسخ پر شد
و دوباره آپلود

اشک هایم را ذخیره کرده ام
کمی برای جمعه و کمی برای فردا
طعم اشک چقدر ابری ست

سارا چگنی زاده