آدمی، بی راهه ایی دشوار و بس دور است

آدمی، بی راهه ایی دشوار و بس دور است
آنجاست منزلی غایی
که دنیا را همه پویند
اگر خواهی به نیکی نام
ریشه ها دریاب
تا بجویند معنا را
که خشت ها، رنجمان بودند
و بایسته
بیاموزیم به ستایش
اگر پیدا کنم او را
نگاهم می‌رسد به تصویرم

محمد علی خوش گفتار

نظرات 0 + ارسال نظر
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.